Samookaleczenie(samouszkodzenie) jest określane jako zadawanie bólu lub ran swojemu ciału, bądź też przedawkowanie leków, regularnie lub w sytuacjach silnego stresu i lęku.
          Samookaleczenie jest metodą radzenia sobie z emocjonalnym cierpieniem. Zamianą przygniatającego emocjonalnego cierpienia na możliwy do zniesienia ból fizyczny.
            Samouszkodzenie nie jest nieudaną próbą samobójczą, ale sposobem na przeżycie, przezwyciężenie trudnej sytuacji. Nie jest również zwracaniem na siebie uwagi, gdyż osoby okaleczające się bardzo często ukrywają swoje rany.

Przykłady samouszkodzenia:
· nacinanie skóry
· przedawkowanie leków
· oszpecanie ciała
· nadużywanie alkoholu lub narkotyków  
· zaburzenia odżywiania
· połykanie ostrych przedmiotów
· połykanie trujących substancji
· przypalanie
· wyrywanie sobie włosów i rzęs
· zadawanie sobie ciosów lub obijanie się o ściany

Samookaleczenie i samobójstwo wynikają z ogromnego cierpienia i bólu. Podczas gdy samookaleczenie pomaga przetrwać ciężkie chwile, utrzymując osobę przy życiu (czasem może być jednym rozwiązaniem, jakie pozwala nadal żyć), samobójstwo jest zakończeniem życia.
Nikt nie chce umierać przedwcześnie – czasem jednak cierpienie jest zbyt duże do udźwignięcia, czasem problemy nawarstwiają się i brakuje już rozwiązań, czasem nie ma dookoła osób, które umiałyby pomóc. Perspektywa śmierci staje się wówczas jedynym ukojeniem, jedyną drogą przerwania bólu. Samobójstwo nie jest łatwym wyborem – jest jedynym rozwiązaniem, jakie widzi się w momencie, gdy cierpienie przekracza możliwości radzenia sobie.